សង្គម

កម្ពុជា​ មាន​បក្សី​ «រនាលពណ៌​» ជាង២៥០០​គូ ស្មើនឹង២០​% ​នៃ​ចំនួន​រនាលពណ៌​សរុប​នៅ​តំបន់​អាស៊ីអាគ្នេយ៍

image


បាត់ដំបង៖​ បច្ចុប្បន្ន​ កម្ពុេជាមាន​បក្សី​ «រនាលពណ៌​» ចំនួន​សរុប​ប្រមាណជាង ២៥០០​គូ ស្មើ ២០​ភាគរយ​ នៃ​ចំនួន​រនាលពណ៌​សរុប​នៅ​តំបន់​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និង​ស្មើ ១២ភាគរយ​ នៃ​ចំនួន​សរុប​លើ​ពិភពលោក។ នេះបេីយោងតាមការឱ្យដឹងពី​ លោក​ នេត្រ​ ភក្ត្រា​ មន្ត្រីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន​។

លោក​ នេត្រ​ ភក្ត្រា​ បានបញ្ជាក់ថា​ តំបន់បឹងទន្លេសាបជាទីតាំងសំបុកពងកូនដ៏ធំរបស់សត្វ​ រនាលពណ៌ ហើយសាធារណៈជនអាចទស្សនាសត្វរនាលពណ៌ និងប្រភេទសត្វស្លាបជាច្រើនប្រភេទទៀតបាននៅតំបន់រ៉ាមសារព្រែកទាល់ដែលជាតំបន់បន្ទាយពងកូនរបស់សត្វស្លាបជាច្រើនប្រភេទនៅកម្ពុជា។ បក្សី​រនាលពណ៌​ ត្រូវបាន​ការពារ​យ៉ាង​តឹងរ៉ឹង ​ដោយ​មន្ត្រី​ឧទ្យានុរក្ស​ក្រសួង​បរិស្ថាន ជាពិសេស​កន្លែង​បន្តពូជ​ពងកូននៅ​តំបន់​រ៉ាមសារ​ព្រែកទាល់ ដែល​ជា​តំបន់​ការពារ​ធម្មជាតិ ហើយ​ក៏​បាន​អនុវត្ត​កម្មវិធី​ពិនិត្យ អង្កេត​តាមដាន​ពី​បម្រែបម្រួល​ចំនួន​របស់​ប្រភេទ​នេះ​ផង​ដែរ។

រនាលពណ៌ មាន​ឈ្មោះ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស Painted Stork និង​ឈ្មោះ​វិទ្យាសាស្រ្ត Mycteria leucocephala។ រនាលពណ៌ ជា​ប្រភេទ​ជិត​ទទួល​រង​ការ​គំរាមកំហែង​លើ​ពិភពលោក ក្នុង​បញ្ជី​ក្រហម​របស់អង្គការ IUCN ហើយ​ប្រភេទ​នេះ​មាន​វត្តមាន​នៅ​ប្រទេស​នេប៉ាល់ ឥណ្ឌា បងក្លាដេស ស្រីលង្កា ចិន មីយ៉ាន់ម៉ា ថៃ ឡាវ វៀតណាម និង​កម្ពុជា​ ប៉ុណ្ណោះ។

រនាលពណ៌ វា​មាន​ប្រវែង​ខ្លួន ៩៣-១០២​សង់ទីម៉ែត្រ​ ខ្លួន​ពណ៌​ស ស្លាប​ទី១ និង​ទី២ ពណ៌​ខ្មៅ ចុង​ខ្នង​ពណ៌​ផ្កាឈូក វ័ណ្ឌ​ខ្មៅ​លើ​ដើមទ្រូង ចំពុះ​ធំ​វែង​លឿង​កោង​ខុប​ចុះ​បន្តិច។ពេល​បន្ត​ពូជ ស្បែក​ក្បាល​ឡើង​ក្រហម ចំពុះ​ពណ៌​លឿង​ វាមានទីជម្រក​ ភាគ​ច្រើន​នៅ​តាម​តំបន់​ដីសើម ដូចជា តំបន់​ព្រៃ​លិចទឹក ទំនាប​លិចទឹក តំបន់​វាលភក់ និង​តំបន់​ឆ្នេរ​ជាដើម។ វាមាន​បនា្ទយ​ពងកូន​តែ​មួយ​គត់​នៅ​កម្ពុជា គឺ​នៅ​តំបន់​រ៉ាមសារ​ព្រែកទាល់ ដែល​ជា​តំបន់​ស្នូល​នៃ​ឋបនីយ​ជីវមណ្ឌល​បឹង​ទន្លេសាប និងក៏​ជា​បន្ទាយ​ពងកូន​ធំ​ជាង​គេ​បំផុត​នៅ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍។ ចំពោះជីវសាស្ត្រ​ វា​ចូលចិត្ត​បន្តពូជ រស់នៅ និង​រក​ចំណី​ជា​ហ្វូងៗ​រួមគ្នា​ ហេីយរបាយវាមាន​វត្តមាន​ពេញ​មួយ​ឆ្នាំ។

នៅរដូវ​បន្តពូជ​ រនាលពណ៌ ចាប់​ពី​ខែ​វិច្ជិកា ដល់ខែ​ឧសភា ពង​ចំនួន​ពី ២-៥។ បន្ទាប់​ពី​បន្ត​ពូជ​ពងកូន​នៅ​តំបន់​បឹងទន្លេសាប ប្រភេទ​នេះ​ផ្លាស់ទី​ទៅ​កាន់​តំបន់​ដីសើម​ផ្សេងៗ​ទៀត​ក្នុង​ប្រទេស និង​ប្រទេស​ជិត​ខាង ដើម្បី​រក​ចំណី។
កត្តា​គំរាមកំហែង​សំខាន់ៗ​គឺ​ ការ​ប្រមាញ់ និង​ប្រមូល​ពងកូន​ពី​កន្លែង​បន្តពូជ ការ​បាត់បង់​ទីជម្រក និង​ការ​រំខាន​ដោយ​សកម្មភាព​មនុស្ស៕